Çocuklarımı nasıl sağlıklı besliyorum

Çocuklar eğlenceli şeylere bayılıyor, bu yemekler için de geçerli. Siz de çocuklarınıza sebzeyi sevdirin.

Çocuklarımı nasıl sağlıklı besliyorum

Noah “Annem tam bir salata canavarı” diye bağırıyor. Ben de gülüyorum çünkü çok haklı. Ben de ona “Peki, sen ne canavarısın?” diye soruyorum. Çünkü bilmek istiyorum. “Ben bir makarna canavarıyım!” diyor tabağına bakarken. “Ben de brokoli canavarıyım!” diye konuşmamıza katılıyor Zoe. O gece hepimiz farklı birer canavar oluyoruz. Zoe ve Noah ile birlikte o gece bütün akrabalarımızın ne canavarı olduğundan bahsediyoruz. Parmaklarımızın ucuna da makarnalar takarak uzun pençeli canavarlar gibi davranıyoruz.

Çocuklar yemek yerken eğlenmeye bayılır. Canavar teması akşam yemeğinde konuşmak için eğlenceli ve güzel bir tema olduğu kadar, tabakları süslemek için de oldukça iyi bir temadır. Canavarın gözlerini zeytinden, dudaklarını domateslerden ve dişlerini de peynir parçalarından yaparak harika bir canavar temalı omlet yapabilirsiniz mesela. Gerçekten korkunç görünen bir canavar yapmak istiyorsanız ev yapımı çilek reçelinden oldukça iyi kan yapıldığını söylemeliyim!

Çocuklarıma sağlıklı yiyecekleri aşılamak için başvurduğum numaraların bazılarını aşağıda sıraladım.

  1. Birlikte alışverişe gidiyoruz. Onlara bana yardım etmek isteyip istemediklerini soruyorum ve bu soruya aldığım cevap her seferinde “evet” oluyor.  El arabasını iterken birlikte menü planlıyoruz.  Elbette promosyon ürünleri veren genç kızların sunduğu hiçbir ürünü reddetmeden deniyorlar. Promosyoncu kızlar, her seferinde bir porsiyon daha isteyen çocuklarımı yeteri kadar beslemediğimi düşünüyor olmalılar.
  2. Birlikte yemek yapıyoruz. Noah’ya “Benim küçük şefim” adını verdim. Önlüğünü ve şef şapkasını büyük bir gururla takıyor. Bütün işleri en başından yapmayı çok seviyor. Zoe sebzeleri soymak ve doğramakla pek ilgilenmiyor. O daha çok hamurdan şekiller yapmayı ve tabaklarla hamur işlerini süslemeyi tercih ediyor. Ancak Noah’yı onun yerine de çalıştığı için övmekten de geri kalmıyor.
  3. Onlara sürprizler yapıyorum. Hiçbir özel nedeni olmaksızın akşam yemeklerine misafir çağırıyorum, piyano müzikleri koyuyorum ya da mum yakıyorum. Bu tip sürprizlere bayılıyorlar.
  4. Belirli bir yiyeceğin neden onlar için faydalı olduğunu çocuklarıma açıklıyorum. Onlara asla tabaklarındaki yemeğin vücutları için neden önemli olduğunu açıklamadan yemelerini söylemiyorum. Mesela onlara vücut geliştiricisi arkadaşımız Serdar Aktolga’nın bol bol nohut yediğini, çünkü nohutun içinde bolca protein olduğunu ve dünyanın en güçlü insanlarından birisi olmak için kaslarının proteine ihtiyacı olduğunu söylüyorum.
  5. Yemek masasına hep birlikte oturuyoruz ve her zaman birlikte yemek yiyoruz. Birlikte güzel bir yemeği paylaşmak ve sohbet etmek benim için çok kıymetli. Çocuklarımın bana bir şeyler anlatırken gülüşmesini izlemeyi ya da ilgimi çekmek için gün içerisinde gördükleri bir şeyi abartarak anlattıklarını görmeyi çok seviyorum.  Kahvaltı ve öğle yemeklerini okulda yedikleri için akşam yemeklerini birbirimize ayırıyoruz.
  6. Onlara örnek oluyorum. Çocuklarım beni sürekli büyük porsiyonlarla yemek yerken görüyorlar. Ağzımdan bir kere “diyet” kelimesinin çıktığını duymadılar. Annelerinin salata ve sebze sevdiğini ama aynı zamanda kurabiye ve cheesecake sevdiğini biliyorlar. Onlara vermek istediğim mesaj şu: Spor yaptığınız sürece bolca yemek yemek ve tatlı yemekte sorun yok.
  7. Gün boyunca 3 ana öğün ve iki atıştırmalık tüketiyorum. Eğer benimle birlikte evdelerse onlara ilk atıştırmalık olarak havuç ya da salatalık, ikinci atıştırmalık olarak da meyve veriyorum. Atıştırmalıklarını bazen hep birlikte ödevlerini yaparken ya da hep birlikte parka gidip piknik yaparak yiyoruz.
  8. Yeni yemekleri yavaşça hayatlarına sokuyorum. Çoğu çocuk yeni yemekleri denemek konusunda pek de istekli olmayabilir. Bir kuralım var: Bir yemekten küçücük bir kaşık da olsa denemek zorundalar. Denedikten sonra tadını beğenmezlerse yemek gibi bir zorunlulukları yok. Damakları bu yeni tatlara alışana kadar birkaç deneme yapmanız gerekebiliyor. Bir yemeği ilk seferde beğenmezlerse, bir süre sonra aynı yemeği onlara tekrar denetiyorum.
  9. Çocuklarımın her gün tatlı yemesine izin veriyorum. Çocuklarım inanılmaz derecede sağlıklı beslendikleri için akşam yemeğinin ardından canları tatlı çekerse yemelerine izin veriyorum. Elbette bunun için tatlı haklarını gün içinde kullanmamış olmaları gerekiyor. Tatlı haklarını daha sağlıklı şeylerden yana kullanmaları için onlara meyve yemelerini öneriyorum. Kuru çilek ve cevizli sucuğa bayılıyorlar.
  10. Yemeği rüşvet ya da ödül olarak kullanmamaya çalışıyorum. Çocuklarımın yemeklerle negatif bağlantılar kurmasını istemiyorum. Eğer Noah’ya yere düşüp ağlamaya başladığında susması için çikolata verirsem, yetişkin bir adam olduğu zaman keyfi olarak yemek yeme alışkanlığı edinir.